Guðrún Sóley

Handa Höllu...

2009-06-11T02:58:00.000-07:00

...sem situr á Catzbókasafni og les mannleg vísindi eins og djöfullinn sé á hælunum á henni.

Ég samdi til þín lítið ljóð, Halla mín.

Sígild, ljúf og sældarleg
sumarkvöldin urðu
því Höllusvín kom heim til mín
heit frá Uxnafurðu

Gangi þér vel í prófunum vinkona mín, og gleymdu ekki tannhirðunni.

...

2008-12-15T16:17:00.000-08:00

...

2008-12-06T17:40:00.000-08:00

Dimmt úti

2008-12-03T13:35:00.000-08:00

...og kalt.

Sit inni og les og les og les og les.

Þessi jól geta ekki komið nógu snemma.

Laugardagur

2008-11-28T18:04:00.001-08:00

today i will be happier than a bird

with a french fry

Ljóð sem ég fann

2008-11-25T13:33:00.000-08:00

Hérna er ljóð sem ég fann fyrir löngu síðan á bloggsíðunni hans Hauks, hef ekki hugmynd um eftir hvern þetta er eða hvaðan það kemur, en það er bæði skemmtilegt og fallegt. Finnst mér.

Það að vera andvaka getur verið óþolandi sérstaklega ef þú ert andandi óþolandi hátt en óþarfi að afsaka því ég tek því ekki þannig ég fíla það að andvaka með óandvakandi þér. Því það er einhver huggun að hafa ekki áhyggjur af þreytu á morgun því það verður ekki ég sem verð ekki með því ég er hér og ég fer þegar ég sef. Það verður einhver annar sem vaknar og jafnvel saknar mín frá því í gærkvöldi. Hann mun ekki getað skrifað svona texta, svona ljóð því hann býr ekki yfir þessum ríka, þreytta, tilfiningasjóð andvaka manns. Kannski muntu hrjóta, eða tala upp úr svefni, kannski gerirðu mig fúlan með annars manns nafni. En það er allt í lagi, þú hittir mig ekki í fyrramál, maðurinn sem þú skálar með á morgun getur varla verið reiður fyrir mína sál. Þess vegna get ég ekki verið reiður heldur, því þú sefur, ég vil ekki að það seinasta sem ég verð þér er reiður. Ég er samt örlítið leiður, því miður er það seinasta sem ég verð er svolítið leiður, og þreyttur. Kannski að ég andvaki örlítið lengur.

Ég sakna Arngunnar.

2008-11-20T14:30:00.000-08:00

- 5 ára á sundnámskeiði í Neslauginni.

Örlítil innsýn í framtíð mína með eiginmanni mínum, Manuel

2008-11-16T17:35:00.000-08:00

...svona mun ég eyða síðkvöldunum í ellinni.

Le Francé es muy chancé!

2008-11-14T09:32:00.000-08:00

Hérna sjást litlu snillatillarnir í Flight of the Conchords beita fyrir sig svipaðri frönskukunnáttu og ég hef lengi státað mig af:

Hef alltaf haldið því fram að hornsteinar franskrar tungu séu orðin "baguette", "Renault" og "chocolat", restin eru bara tilbrigði eða útúrsnúningar út frá þessu - enda algjörlega ónauðsynlegt að vera að læra þetta hrognamál í skóla.

Góða helgi!

How you doin' ?

2008-11-12T16:13:00.000-08:00

Það er ekki séns að ég eignist barn fyrr en ég hef komið mér upp þessum búningi.

Litli Gissurr Jarl eða Barbara Kartland Guðrúnarbörn munu klæðast þessu á hverjum degi.

...

2008-11-10T16:29:00.000-08:00

ÁSTIN SIGRAR

2008-11-09T14:14:00.000-08:00

Á húsvegg í Breiðholti...

2008-11-05T16:49:00.000-08:00

...þessi er rosa reiður út í Pússíkat dúkkurnar. Fyndið samt.

Let me see you do the Jane Fonda...

2008-11-04T19:41:00.000-08:00

...hún var alltaf fjandi liðug, kellingin. Rosa dugleg í leikfimi.

Sardínur

2008-11-03T09:18:00.000-08:00

Eins og það hefur oft freistað að flytja til Hong Kong, þá eru það myndir eins og þessar sem draga svolítið lönguninni. Maður myndi ábyggilega springa úr einmanaleika.

Boobaloo! Ball bags! Pin pin!

2008-10-30T15:55:00.000-07:00

Í sag er sorgardagur því að fremsti grínisti veraldar, sjarmatröllið og gleðigjafinn Russell Brand hefur sagt starfi sínu lausu sem þáttarstjórnandi hjá BBC.

Aldrei framar mun ég bíða spennt eftir að laugardagur renni upp svo að ég geti hlustað á nýjasta Russell Brand Podcastið.

Aldrei framar mun ég frussa af hlátri yfir sorakjaftinum á Russell, Matt Morgan, Noel Gallagher og fleiri góðum gestum.

Aldrei framar mun þýð rödd Russells bræða hjarta og mitt fylla það gleði og endurnýjaðri trú á lífið.

Uppsögnin kemur í kjölfar ,,hneykslis" (Russell skildi eftir smávegis góðlátleg grínskilaboð á símsvara leikarans Andrew Sachs, hver túlkaði svo eftirminnilega Manuel í Fawlty Towers þáttunum, en Russell hafði óvart pínulítið sofið hjá dótturdóttur þessa manns. Saklaust grín, í hæsta máta kjánalegt) sem er með öllu heimatilbúið og framreitt ofan í áhrifagjarnan breskan almenning, sem hefur blásið málið allt gjörsamlega úr samhengi og sameinast í móðursýki og múgæsingu gegn Brand og góðvini hans Jonathan Ross sem stýrði þættinum með Russell. Afleiðingarnar eru þær að bæði Russell og Jónatni var vikið úr starfi tímabundið, en í kjölfarið sagði Russell upp. Síðasta fórnarlamb þessa tilbúna hneykslis er svo yfirmaður BBC Radio Two, Lesley Douglas sem sagði af sér í kvöld.

Af þessu má sjá þvílíkt vald fjölmiðlar hafa yfir skoðunum fólks og afstöðu gagnvart þeim deilumálum sem eru í deiglunni hverju sinni. Fyrirlitlegir skítableðlar á borð við The Sun og The Daily Mirror geta með ótrúlegustu útúrsnúningum og áróðri æst almenning upp gegn þeim aðilum sem mönnum innan fjölmiðlageirans líkar illa við, og rústað mannorði og lífi fólks ef það kærir sig um. Spindoktorar og skáldsagnahöfundar fá að vaða uppi hjá þessum blöðum og stýra almenningi eins og strengjabrúðustjórnendur.

Ég hef sjálf orðið titrandi reið, sorgmædd eða full eldmóðs eftir umfjöllun fjölmiðla um hin ýmsu mál hér á Íslandi, en þegar maður sér áhrifaamátt fjölmiðla svona skýrt in action í fullkomnum órétti getur maður ekki annað en byrjað að efast um trúverðugleika og gæði vinnubragða fjölmiðla yfirleitt. Engum er betur treystandi en manni sjálfum til að kynna sér málsaðstæður og mynda sér sína eigin skoðun út frá réttum og sönnum forsendum, það er ekki hægt að láta mata sig með fréttum maríneruðum í persónulegum skoðunum frétta- og blaðamanna. Svo ekki sé minnst á þegar aðstæður eru þannig að fjölmiðlar eru í eigu örfárra auðkýfinga og þar með undir þeirra járnhæl.

Írónían í þessu öllu saman er svo sú að Russell Brand hefur alla tíð predikað nákvæmlega þetta, hann og félagi hans David Icke hafa eytt miklu púðri í að ræða mikilvægi þess að við frelsum okkur undan hlekkjum fjölmiðla (og stjórnvalda), að við látum ekki glepjast af einhliða fréttaflutningi, áróðri og heilaþvotti sem er svo víða að finna.

Allavega, ég ætla ekki að röfla meira um þetta bull, ég er leið og sár og ég á eftir að sakna Russell því hann elska ég meira en feitur krakki elskar köku.

Hér er svo hið umdeilda brot úr þættinum:

Og hér er svo afsökunarbeiðnin hans Russell: Russell resigns from Radio 2
">

Hér er svo safn af öllum Podcöstum sem Russell hefur gert fyrir áhugsama: http://www.russellbrandradioshows.zoomshare.com

Æsku-Idol

2008-10-29T17:33:00.000-07:00

Mía litla var mín helsta fyrirmynd í uppvextinum. Allt sem hún gerði var fyndið og sniðugt og ég hef mörg karaktereinkennin frá þessari litlu frekjudollu, kenni henni um allan truntuskap og frekju af minni hálfu. Það hefði kannski verið skárra að líta til Múmínstelpunnar eða jafnvel Snúðs, en svona er lífið - maður á það til að velja sér vitlausar fyrirmyndir, sbr. Kio Briggs tímabilið, Doherty tímabilið að ógleymdu Manson tímabilinu (sem var samt bara fyndið.)

Skál fyrir Míu!

Sjitt hvað múmínálfarnir voru fáránlega nettir.

Prettyface

2008-10-28T18:17:00.000-07:00

Mig langar í svona beanie-húfu. Og ekki myndi maður hata það ef svona fallegt fés fylgdi með.

Úff

2008-10-27T16:59:00.000-07:00

Stundum líður manni akkúrat svona.

Ef við leggjum sínisismann til hliðar í smá stund...

2008-10-27T09:44:00.000-07:00

In an effort to get people to look

into each other's eyes more,

the government has decided to allot

each person exactly one hundred

and sixty-seven words, per day

when the phone rings, I put it

to my ear without saying hello.

in the restaurant I point

at the chicken noodle soup. I am

adjusting well to the new way.

late at night, I call my long-

distance lover and proudly say:

I only used fifty-nine today.

I saved the rest for you.

when she doesn't respond, I know

she's used up all her words,

so I slowly whisper I love you,

thirty-two and a third times.

after that, we just sit on the line

and listen to each other breathe.

-úr "The Quiet World" eftir Jeffrey McDaniel

...þá er þetta er nú svolítið sætt.

Indælt

2008-10-26T17:28:00.000-07:00

Ti hamingju með afmælið elsku Arngunnur vinkona mín!

2008-10-25T21:27:00.000-07:00

Dreddar

2008-10-24T10:55:00.000-07:00

...þarf ekki að eyða miklum tíma í að greiða sér, þessi.

Í öðrum fréttum: Til hamingju með afmælið Soffa!

Fimmtudagur

2008-10-22T18:28:00.000-07:00

...nenni ekki að vera veik lengur.

3 gleðigrísir

2008-10-21T04:18:00.000-07:00

Góð helgi...

2008-10-19T17:52:00.000-07:00

...þarf að eignast einn svona töff litlabróður.

2008-10-16T04:39:00.000-07:00

Þessi gæti vel dugað

...ég yrði stolt af því að leiða þennan litla Frakkasnáða um götur Reykjavíkur og gefa honum pela

...en þess hlýtur að hafa vinninginn. Við erum líka alveg eins í í útliti.

Tek við umsóknum í e-maili.

Ég hef orðið vör við nýja, framúrstefnulega tískubylgju...

2008-10-15T10:47:00.001-07:00

...að konur gangi í buxum. Fríkað alveg hreint. Út með pilsin - inn með síðbuxurnar.

Ekki aðeins er hún með hatt...

2008-10-14T17:26:00.000-07:00

...heldur heitir hún JÓSEFÍNA. Skál fyrir henni!

Faye Dunaway

2008-10-11T19:09:00.000-07:00

... úr Bonnie & Clyde.

Lagleg, kellingin.

Það er kalt úti...

2008-10-10T19:01:00.001-07:00

...en samt hægt að vera krúttlegur.

Mig langar í alls konar hlý föt.

Skellum okkur upp á hálendi...

2008-10-09T06:29:00.000-07:00

...þar er aksjón.

Irina Lazareanu

2008-10-08T08:10:00.000-07:00

...er töff. Til hamingju með það Irina.

Aaaahhhh...

2008-10-07T06:41:00.001-07:00

-blöðrur, 129 krónur pakkinn.

Frískandi

2008-10-06T15:06:00.001-07:00

Jæja, þetta blogg er ennþá uppi - af hverju ekki að nota það til að birta alls konar myndir sem gleðja augað? Bara ein á dag, að gamni.

Byrjum á þessum litla náunga í Agyness-bolnum sínum. Það er ekki hægt að vera mikið svalari.

Madríd

2008-05-18T15:15:00.000-07:00

Þetta er orðið svolítið glory-hallelúja blogg hjá mér, og það getur verið að þið séuð orðin þreytt á því en ég bara verð að fá að skella inn einni svoleiðis færslu í viðbót... því að MADRÍD VAR EFFIN' MÖGNUÐ!!! Við Kendra flugum þangað eldsnemma á föstudagsmorgun og komum svo aftur til Barce í dag, sunnudag. Ég held að ég geti með sanni sagt að þetta hafi verið besta helgin í allri minni Spánardvöl. Við tókum maraþonheimsóknir á listasöfnin Prado, Thyssen-Bornemisza og Reina-Sofia (hvar Ólafur Elíasson er með varanlegt herbergi undir eitt verka sinna... Frekar nett, ha :) og fórum svo í Spænsku konungshöllina, með 2000 gull-og gimsteinainnréttuðum herbergjum og útsýni yfir borgina. Sjitt, hvað þetta var magnað. Á milli þess löbbuðum við svo um borgina í sólskini og hita, tókum pikknikk/blund í Buen Retiro garðinum og borðuðum tapas. Svona á lífið að vera.

Fotos:

Ferðafélaginn: Kendra Strouf frá New York. Elskana.

Thyssen-Bornemisza var tekið milli klukkan 8-12 með hjálp frá tvöföldum espresso. Magnað safn, hápunkturinn var að mínu mati portrettmynd af kokki George Washington eftir Stuart Gilbert.

Hérna er maður dottinn í galsann eftir 1 klst svefn í flugvél, framundan 3 tíma heimsókn á El Prado framundan. Það er eiginlega engin leið að lýsa því, þetta safn er einfaldlega guðdómlegt. Þarna sá ég Las Meninas og fleiri verk eftir Velázques, og svo sérsýningu með verkum eftir Goya.

Reina Sofia safnið. Það koma að því að maður sæi Guernica með eigin augum. Svo var ekki laust við að maður fylltist smávegis plebbalegu þjóðarstolti þegar ég sá að Ólafur Elíasson var þarna með sér sýningarherbergi.

Konungshöllin. Svo yfirdrifið að maður fékk klígju undir það síðasta yfir öllum gullbryddingunum, kristalsljósakrónum og marmaragólfunum.

Kendra með útsýnið frá konuhngshöllinni í bakgrunni.

Hér má sjá aðra varíasjón af myndinni að ofan, aðeins með annarri manneskju í forgrunni. Gaman að þessu.

Rákumst á einhvers konar eldri-borgarar-klæða-sig-í-búninga skrúðgöngu, sem var snilldin ein. Sjáið bara hvað þau eru sæt!

Vei!

Madríd er einhver fallegasta borg sem ég hef komið til. Að labba um að kvöldi til var sérlega indælt, allt upplýst og fallegt, eins og til dæmis póstmiðstöðin hér að ofan.

Semsagt - næstsíðasta helgin hér var sérlega vel heppnuð. Mun pottþétt fara aftur til Madrídar í náinni framtíð, það er alveg ljóst. Í dag er það svo ströndin og tónleikar með Gadjo í kvöld. Sweet!

Zommerblog

2008-05-12T08:17:00.000-07:00

Jæja, þá er ég búin að bóka flug heim - 27. maí var það heillin!

Fékk smávegis panikkattakk þegar ég hugsaði út í allt frábæra fólkið sem ég þarf að kveðja, og eins og venjulega finnst mér hroðaleg tilhugsunin um að segja bless og yfirgefa borgina sem ég hef búið í síðustu 4 mánuði. En þá brá ég á það ráð að skoða myndir og hlusta á tónlist sem minna mig á Ísland og breyta þannig panikkatakkinu í nostalgíukast. Ég hlakka svo til að eyða sumrina á Íslandi, það er ekkert betra en íslenskt sumar...

Ég hlakka til að koma í brakandi ferska íslenska náttúru, og ég hlakka til óteljandi sumarbústaðaferða...

...hlakka til að hitta þessa tvo snillinga...

...og fólk í lopapeysum...

...hlakka til að hitta erkisnillinginn Magga, þolinmóðasta mann veraldar...

...hlakka til að fara í partý á björtum sumarnóttum og skemmta mér framundir morgun með meistaraflokki kvenna í partýgleði og gríni

Þessi fær ekki mikinn tíma til að læra undir stúdenstpróf eftir að ég kem heim, því að þá tekur við kvolítítæm Guðrúnar & Höllu

...eins og ég sagði, vinir mínir eru snillingar. Þetta sumar getur ekki orðið annað en ógleymanlegt...

Glensmeistararnir Kjeppz og M.C. Rangunnur

...kótilettukrútt...

...dansa, syngja, djamma og heilla glæsipíur upp úr skónum - Kári leikur sé að þessu öllu.

...og svo hlakka ég auðvitað ótrúlega mikið til að hitta þessi tvö.

Já, ég bara varð að skella inn einu væmnu Íslandsbloggi, ætla að njóta síðustu tveggja viknanna hérna í botn, en hlakka líka endalaust mikið til að koma heim.

Framundan eru tvö lokapróf, kveðjupartý, helgarferð til Madrídar, ferð til Sitges, strandartjill og margt fleira...

Koss og knús til ykkar allra!

Madre mía!

2008-05-10T17:07:00.000-07:00

Í dag er mæðradagurinn, og að því tilefni finnst mér tilvalið að minnast á að mamma mín er einmitt sú besta móðir sem hægt er að ímynda sér. Hún er fyndin, falleg, klár og skemmtileg og í alla staði yndisleg manneskja, ég er svo stolt af henni!

Elsku mamma, gleðilegan mæðradag, ég vildi að ég gæti verið hjá þér og knúsað þig í tilefni dagsins, en það bíður bara þar til ég kem heim! Hugsa til þín og vona að þú eigir góðan dag!

-Guðrún Sóley

Sizzlin'

2008-05-06T07:39:00.000-07:00

Hér í Barcelona er farið að hitna allverulega, nú fer hitinn varla niður fyrir 25'c og allt farið að snúast um ströndina, við förum þangað á milli tíma og eftir skóla og um helgar... Jeij...

Síðasta vika var heldur betur fjörug, Jóhannes Páll Páfi kom í vikulanga heimsókn, við lékum túrista og svo hélt ég matarboð á fimmtudeginum fyrir 11 manna hóp af Íslendingum, Írönum og Ameríkönum. Eftir það lagðist ég svo í heiftarlega flensu, og Jóhannes Páll varð þeirrar gæfu aðnjótandi að sjá mig í hóstamixtúruvímu, hnerra og snýta mér og almenn ógeðslegheit en tók því eins og hetja, hann grét bara smávegis.

Myndir:

Jóhannes á La Boquería markaðnum, gjörsamlega heltekinn af litadýrðinni.

Fylgdumst með risaútsendingu á fótboltaleik undir berum himni, það var suddalega gaman, jafnvel fyrir antísportista eins og sjálfa mig.

Skelltum okkur út á lífið, Jóhannes og Mitchell sameinuðust í aðdáun sinni á Suðurríkjum Bandaríkjanna.

Jóhannes og Kendra sameinuðust í aðdáun sinni á ljósmyndaranum.

Sprækur á Placa Catalunya, örfáum sekúndum eftir að þessi mynd var tekin dritaði dúfa á trýnið á honum.

Fimmtudags-matarboðið, Kobbi Filippus með gangsterataktana á hreinu.

Stoltir fulltrúar íslensku þjóðarinnar.

Tignarlegur Jóhannes mættur í grillun.

Þessi maður útskrifaðist úr MR. Til hamingju með það Jóhannes.

Datt í gleðina með þessum snigli.

Já, það kostar átök að fljúga þyrlu.

Semsagt, frábær vika hjá mér, fyrir utan þessi suddalega veikindi, en ég fékk heilan lyfjaskáp af amerísku sulli til að ná þessu úr mér. Ætla mér að verða orðin frísk á morgun, en þá er einmitt lokaprófið í markaðsfræði. Svo er restin af lokaprófunum í næstu viku, en ég vil helst ekki ræða það neitt meir, ég vil ekki horfast í augu við það að þessari dvöl sé að ljúka.

Ég setti inn einn myndapakka undir *Myndir*, þetta eru myndir frá fyrstu vikunum hérna úti og meira væntanlegt.

Svo eru fleiri gestir á leiðinni, glæsimæðgurnar Elísabet Alma og Heiða ætla að kíkja í stutt stopp og svo kemur Oddur Meistari Sigmundsson hingað líka. Fraubeirt!

2008-04-29T06:23:00.000-07:00

Þá er ég komin heim frá San Sebastian og Bilbao. Helgin var hreint út sagt stórkostleg.

Eyddum heilsum degi á ströndinni í San Sebastian, sem er ofurkrúttlegur strandabær með sterkum frönskum áhrifum, enda staðsettur nánast alveg við landamærin.

Svo fórum við á Guggenheim-safnið á sunnudeginum, og ég er eiginlega enn í vímu... Þetta safn vsr svo ótrúlega magnað, ég held að ég hafi verið rúma 4 tíma þarna inni og svo eyddum við hellingstíma í að skoða bygginguna að utan. Þarna var heil hæð undir súrrealisma, þar sem Dalí var auðvitað í aðalhlutverki, svo var bresk list frá öllum tímum, skúlptúrar, gjörningar og allt milli himins og jarðar. Allavega, myndirnar tala sínu máli... :

Bilbao, alls ekki ólaglegur bær.

Kendra, sérlega lagleg.

Kendra og Talia í San Sebastian rétt áður en grillunin mikla hófst.

Kendra beibíkeiks. Þarna má einnig sjá einstaklega myndarlegan herramann til hægri.

Á laugardeginum fór fram Bilbao-maraþonið. Við hlupum að sjálfsögðu með. Hlupum 0,7 km frá hótelinu að kaffihúsinu. (ég er antílópu - föðurfjölskyldu minni til háborinnar skammar!)

Guggenheim lífs míns.

Jeff-Koons kisi, skúlptúr úr blómum fyrir framan safnið.

Nett, ha?

Ballettbúningar sem Dalí hannaði fyrir spænska dansflokkinn. Magnað alveg hreint.

Jeff Koons með flipp.

Þessi sýningarsalur var án gríns 400 fermetrar, og maður villtist inni í þessu völundarhúsi.

Fleiri súrrealískir ballettbúningar.... Þetta var síðasta myndin sem ég náði að taka áður en vingjarnlegur safnsstarfsmaður öskraði á mig og vakúmpakkaði myndavélinni minni. Nice.

Það er Íslendinga-aksjón um þessar mundir í Barcelona, Klængur, Kobbi Filipus, Dabbi Sig og föruneyti komu hingað í gærkvöldi, og þau eru í íbúð frá hinu stórkostlega fasteignafyrirtæki Apartment in Barcelona, og svo er Jóhannes Páll væntanlegur frá París eftir nokkrar mínútur, en hann verður hér í íbúðinni. Gamanaðessu, það verður stuð að dusta rykið af íslenskunni ;P

Hafið það gott elsku fólk,

Kys&Kram

Fyrir forvitna...

2008-04-27T14:00:00.000-07:00

http://www.viceland.com/int/v15n4/htdocs/global_trend_barcelona.php

-gamanaðessu

Draumahelgin

2008-04-24T14:58:00.000-07:00

Kæru lesendur, ég vil hvetja ykkur til þess að fjölmenna á útskriftartónleikana hjá Höllu Oddnýju á laugardaginn og færa henni hamingjuóskir mínar, ég er ótrúlega stolt af litla bubbanum, og það hryggir mig að geta ekki mætt á svæðið. Til hamingju Halla!

Fröliche Abendschwein

2008-04-21T16:15:00.000-07:00

Viðburðarík helgi að baki, ætla að reyna að lýsa þessu í stuttu máli, þessar færslur mínar með myndum eru algjörar maraþonfærslur, ég veit ekki hvort nokkur maður hefur athygli í að lesa þetta allt...

Fös: Fór í fjallgöngu upp á Montjuic-fjall með þremur vinkonum úr skólanum. Að göngunni lokinni fórum við á San-Antoni markaðinn, þaðan heim til mín og fengum okkur síðdegis-salat. Um kvöldið fórum við svo út á hinn frábæra Sish-bar, sem er með frábærasta veggfóðri í Barcelona. Þaðan fórum við svo í Erasmus-partý, þar sem ég fékk tækifæri til að tala dönsku og bulla svolítið á þýsku.

Lau: Matarboð heima á Carrer d'Aragó. Við Laurance elduðum bull-pasta-ofnrétt, og svo tók Amir við með íranska tónlist og danskennslu í þjóðlegum dönsum. Svo fórum við á Salsa-staðinn í götunni okkar, sem er frááábær staður, þar sem fólk virkilega kemur til að dansa, ég held að ég hafi aldrei dansað jafn mikið á einu kvöldi. Er yfir mig hrifin af salsa og er að spá í að fara í nokkra tíma með Amir áður en ég fer heim.

Sun: Skrapp með Norbert af efri hæðinni niður á strönd, en þá fór að hellirigna, þannig að við fórum í Parc de la Ciutadella í staðinn, sem er flottasti almenningsgarður Barcelona að mínu mati. Þar var hippahátíð í bullandi gangi, og hugleiðslubásar, nuddbásar og frelsum-Tíbet-básar í tugatali.

Besta salat í heimi : Ferskt spínat, geitaostur, sæt, safarík jarðaber, furuhnetur og smávegis balsamik og ólífuolía. Nýja æðið mitt.

Brittany frá Kaliforníu og Júlía frá Ísrael seinna um kvöldið.

Krúttin atarna.

Hressar og yfirlýstar.

Jackiepie og Brittany.

Erasmus-grínið. Kendra er einstaklega hrifin af þessum gleraugum, eins og sjá má.

...það er Emily líka.

Þessir voru allir af vilja gerðir að skilja 3-ára-barns þýskuna mína.

Andreas var þjóð sinni, Danmörku, til sóma.

Hressar, stelpur. Þarna má sjá erkisnillinginn og Danann (oftast samasemmerki þarna á milli), Önnu K, sem er ein af bestu vinkonum mínum hér.

Matarboðið á laugardeginum, spænska var tungumál kvöldsins.

Stuð heima í stofu, Amir í blússandi sveiflu.

Sunnudagsgöngutúr - Earth Festival í Parc de la Ciutadella.

Gran Vía á leiðinni heim, þarna er maður eitthvað að reyna fyrir ljósmyndakúrsinn.

Já, þannig var nú það. Næstu helgi förum við svo til San Sebastian og Bilbao, og ég hlakka ekki lítið til. Annars er ég aðeins farin að átta mig á því hversu stutt er eftir af dvölinni hér, og er ekki alveg nógu sátt með hversu tíminn er fljótur að líða. Vil helst að þetta taki aldrei enda þó svo að ég sakni auðvitað vina minna og fjölskyldu til tunglsins. En það eina sem hægt er að gera í stöðunni er að njóta hverrar mínútu, og það ætla ég svo sannarlega að gera.

Hafið það gott, krullur...

Pa&Ma

2008-04-16T13:56:00.000-07:00

Jæja skonsur,

Eins og hefur komið fram hér á síðunni komu pabbi og mamma að heimsækja mig, og mér finnst við hæfi að birta hér nokkrar myndir af þeim þar sem þetta er einstakt heiðursfólk. Ég var ofsalega hamingjusöm yfir því að fá þau hingað og skokkaði með þau út um alla borg, fór með þau á tekknóbari og vændishús, og þau skemmtu sér betur en nokkru sinni fyrr, gömlu hjónin.

Ástkær móðir mín í góðum fílíng með kaffibolla á Römblunni.

Jeij! Skruppum til strandbæjarins Sitges í dagsferð, og eins og sjá má var það hörkugaman.

Önnur Hvar-er-Valli-mynd, mamma tók þessa fyrir framan eina af skólabyggingunum, þarna fer ég í ljósmynda- og spænskutíma.

Hress með hummus.

Pabbi mættur, himinlifandi í Parc de la Ciutadella, sem er flottasti garðurinn í borginni.

Pabbi í háskólagarðinum hjá UB, þar sem maður hefur marga samlokuna snætt og mörg góð samtölin átt.

Skemmtilega hel-mygluð á kaffihúsinu á toppi Montjuic-fjalls, þar sem má finna útsýni yfir alla borgina.

Önnur mynd frá Sitges, sem er ótrúlega fallegur bær, jafnvel í nettu óveðri eins og var þennan dag.

Ég vil líka nota tækifærið til að óska Bergdísi og Kristjáni með glænýja krakkalinginn! Þau eignuðust litla stelpu þann 14. apríl. Skvísan atarna mun að sjálfsögðu verða skírð Ellý í höfuðið á ástkæra bankanum sem móðirin vinnur hjá. (L.Í) (eeeeeeeehehehehehe, ehemm)

TIL LYKKE til hjónakornanna!

Jæja, þarf að hefjast handa við smávegis ritgerðarskrif og annað skemmtilegt - hafið það gott þangað til næst!

Vic/Figueres/Girona/Costa Brava/Vá

2008-04-13T15:30:00.000-07:00

Jæja öðlingar, helgin yfirstaðin og kominn tími á skýrslu:

Fös & lau: Ég og Norbert fórum í road trip, flettum upp á skrýtnasta nafninu í ferðahandbókinni og ákváðum að fara til hins stórkostlega bæjar Vic. Þar var gaman að vera og við sáum margt skemmtilegt, eins og til dæmis kirkju-Vic, kastala-Vic, fjall-Vic, ljósmyndasýningu-Vic og besta-kaffibolla-lífs-míns-Vic. (já, kaffibindindið gengur ekkert allt of vel.)

Lau: Fór með krökkunum úr skólanum til Figueres, þar sem Dalí-safnið er. Alveg var það mögnuð safnheimsókn, eyddi hátt í þremur tímum í safninu og hefði vel getað verið lengur. Flýgur beint inn á hinn sívinsæla lista Topp-5 söfn Guðrúnar. Í Figueres fórum við líka á laugardags-útimarkað í skínandi sól og hita og kíktum á kaffihús.

Næst var förinni heitið til Girona, þar sem við kíktum á miðaldaborgina undir styrkri leiðsögn hinnar spænsku valkyrju Mariu Juanitu.

Undir kvöld komum við svo til Girona á hótelið okkar, sem var unaðslegt að öllu leytið. Það sem eftir var af helgi gengum við um svæðið, lágum í sólbaði, fórum út að borða, óðum út í sjó, borðuðum ís og fleira og fleira sem gerði mig ískrandi hamingjusama.

Aðeins of margar myndir hér fyrir neðan:

Yndislegt.

Erin og Brittany eplapæ.

Kendra töffari.

Alls konar fólk sem á það sameiginlegt að vera sérlega skemmtilegt og indælt.

Skelltum okkur í fjallgöngu, þetta er brot af útsýninu.

Útsýnið frá hótelherberginu okkar.

Meira frá fjallgöngunni, maður hefði ekki hatað að dýfa sér þarna ofan í, vantaði bara nokkrar gráður upp á að það hefði verið hægt án þess að fá lungnabólgu og þess konar óþægindi.

Norbert við uppáhaldsiðju sína, klifur.

Háskalegt.

Unaðslegt útsýni en takmarkað unaðslegt myndefni í forgrunni.

Gamla hressa.

Ungi hressi.

Á laugardagskvöldið, seinna um nóttina fylltist þessi strönd af helhressum háskólanemum í leit að hamingju í formi skinny-dipping.

Jacqueline Wahlberg, erkisnillingur.

Rachel frumleg hér í módelstörfum sínum, nýtt tvist á gömlu klassíkina, ,,stúlka með blómvönd".

Stolt á fjallstindinum.

Þetta var semsagt fáránlega skemmtileg helgi, ég náði upp ágætistani og enn betri hamingjuskammti, en nú er kominn tími til að taka lúll því að á morgun þarf ég að fara í skólann. Þið kannist við þetta, eftir sunnudag kemur mánudagur, öll erum við saman í þessu flippaða mynstri, dag eftir dag, viku eftir viku. Ó, þetta er alveg milljón!

Góða nótt, lifið heil elsku krúttupylsur, hasta luego!

Skíðaferð lífsins

2008-04-10T14:31:00.000-07:00

Skellti mér á skíði síðasta sunnudag með félögum mínum Norbert og Mitchell. Við tókum lest klukkan 06:30 til La Molina skíðasvæðisins, ferðin tók aðeins meira en 2 tíma (kostur nr. 1276 við Barcelona er staðsetningin, það er allt í þægilegri fjarlægð, strendur, náttúra, sveitin, jafnvel skíðasvæði. Gottaloveit.)

Þetta var frábær dagur, ný reynsla að fara á skíði í sól og sumaryl, maður tók tan upp á næsta stig þegar maður lá í sólbaði og skíðaði til skiptis. Kæru börn, leyfum myndunum að tala sínu máli.

Dirección: La Molina

Norbert ávallt glaður, tilbúinn að skíða eins og aldrei fyrr.

Skíðasvæðið var þarna á síðasta séns, eins og sést var ekki mikill snjór eftir.

Norbert & Mitchell ánægðir með lífið.

Hann segist vera módel fyrir Abercrombie&Fitch, þessi, og ekki ætla ég að draga þau orð í efa.

Þarna er ég í Hvar er Valli - leiknum, aðallega vegna takmarkaðrar hæfni Norberts með myndavélina.

Útsýni úr stólalyftunni, yndislegt!

Norbie og Soley. (hljómar eins og Teletubbies karakterar)

Mitchell Davis, dreyminn á svip að ná sér í smávegis beistan.

Gotta love men that love dogs.

Höfðum smurt nesti og fórum í piknikk í nálægan skóg eftir skíðin. Heiðmerkurstemmning.

Mister A&F 2008.

Útsýni Pútsýni.

Já, þetta var nú aldeilis skemmtilegt krakkar mínir, en skemmtuninni er hvergi nærri lokið því að á morgun ætlum við Norbert að leigja bíl og halda norður á bóginn í eins dags road-trip, og svo er það ferð með skólanum til Costa Brava um helgina, sem verður ábyggilega nálægt 8 eða 9 á skemmtiskala Guðrúnar. Ójá!

Until then - Kys&Kram

Can Mas Deu

2008-04-02T16:04:00.001-07:00

Jæja,svona aðeins til að lífga upp á bloggið kemur hér eitt highlight síðustu 2 vikna:

Ég fór ásamt 4 amerískum vinkonum á risatónleika með Balkan/sígaunahljómsveitinni Gadjo, sem voru haldnir í yfirgefnum kastala sem hippar hafa tekið yfir og reka þar listamiðstöð og stunda lífræna grænmetisræktun og almennt frjálsræði. Það tók 2 klst að komast á áfangastað, en við fundum loksins þennan kastala inni í skógi einhvers staðar nyrst í borginni.

Ég hef sjaldan skemmt mér jafn vel, þetta voru tónleikar undir berum himni, mögnuð stemmning með 300 hippum sem drukku hver annan undir borðið með lífrænum bjór og rauðvíni, og svo var spilað og dansað fram á rauða nótt.
Hér koma nokkrar myndir, þrátt fyrir auðvitað hafi myndavélin orðið batteríslaus snemma kvölds... :(

Byrjuðum daginn á brunch á hinum frábæra bar/kaffiteríu Helenu. 3 Michelin stjörnur.

Það stenst enginn Jaqcueline snúning þegar kemur að flippi.Þarna eru þær, krúttin fjögur, og eru heimalandi sínu, Bandaríkjum Norður-Ameríku til sóma.

Nei, hættið nú alveg, þið alveg hreint sprengið flippskalann.

Emily Glavely, sérlega glæsileg með dótagleraugun mín.

Fólk í helluðum fílíng á leið sinni í hippakommúnu.

Þarna blasir það við, kjörlendi hippismans.

Gadjo, gotta love them.

Emily y yo.

Alls konar fólk og Brittany Rittenberry að gera góða hluti í forgrunni.

Glæsikvendi.

Festivalið úr fjarlægð.

Þessi ungi maður var með uppistand og glens í lestinni á leiðinni tilbaka og krafðist þess að prófa gleraugun, sem almennt vöktu mikla lukku þetta kvöld.

Semsagt, gæðakvöld í alla staði.

Á morgun gerist svo tvennt gleðilegt:

1) Pabbi kemur í heimsókn

2) Ég mun blogga og birta myndir frá skíðaferð sem ég og vinir mínir, Norbie og Mitchell fórum í í dag. Já, góðir gestir, það borgar sig að fylgjast með enda æsispennandi hlutir að gerast á þessu bloggi. Textavarpið hreinlega fölnar í samanburði.

Kveðja,

Guðrún Fling McPingPong

Jósefína

2008-03-30T10:27:00.000-07:00

Fyrirgefið hvað ég hef ekki bloggað lengi, ég hef lengi hugsað um þessa færslu og reynt að byrja á henni, en það hefur reynst erfiðara en ég bjóst við.

Mamma kom og heimsótti mig í páskafríinu og það var yndislegt að fá hana, en hún færði mér vondar fréttir - að Jósefínu hefði versnað mikið undanfarið og hefði verið orðin að slæm að að hefði þurft að svæfa hana. Elsku elsku Jósefínu mína sem var orðin fjórtán ára, og er búin að vera partur af lífinu okkar síðan ég var 7 ára.

Það er satt að segja mjög erfitt að reyna að sætta sig við það að hún sé dáin, þessi hundur sem ég elskaði meira en lífið, það hefur tekið mjög langan tíma bara að reyna komast klakklaust í gegnum daginn án þess að gráta. En ég er svo þakklát fyrir allan tímann sem við höfðum með henni, hún var einstök, hún var besti vinur minn.

Hvernig hún hljóp að dyrunum til að taka á móti manni þegar ég kom heim úr skólanum eða vinnunni, hvernig hún kom mér alltaf í gott skap þegar ég var leið, hvernig hún lúllaði uppi í rúmi hjá mér á næturnar, hvernig hún lá í sólinni á hólnum uppi í sumarbústað, hvernig hún var hrædd við ketti, hvernig hún var góð og þolinmóð við börn sem toguðu í eyrun á henni og hnoðuðust með hana, hvernig hún setti nefið út um gluggann í bíl á ferð, hvernig hún borðaði bara kæfuna sem var blandað við matinn og spýtti út úr sér þurrmatnum, hvernig hún gaf mér þolinmóð fæv og öll hin trikkin sem hún kunni, hvernig hún umbar öll skiptin sem ég tróð Jólasveinahúfu á hana eða klæddi hana í peysu eða setti eyrun á henni í tagl þegar ég var lítil, hvernig hún skynjaði alltaf þegar maður var leiður og kom og huggaði mann bara með því sitja hjá manni.

Hvernig hún fyllti heimilið okkar af hamingju og lífi og glæddi hvern þann stað sem hún kom á gleði, og allar þær manneskjur sem hún hafði áhrif á og þóttu vænt um hana.

Ég mun aldrei gleyma henni og minningin um hana mun endalaust halda áfram að gleðja og hlýja okkur um hjartarætur.

Casi finido

2008-03-12T12:11:00.001-07:00

Prófin næstum búin, bara munnleg spænska á morgun og svo er komið páskafrí! Óóójá! Veit reyndar ekki hvernig ég get fagnað próflokunum samt þar sem hér er ekkert Kringlubílastæði sem hægt væri að hitta vini sína, ferska með Landablöndu á brúsa og træbaltattú á rassi. Verð víst að finna einhverjar aðrar leiðir til að gleðjast.

Annars er þetta allt saman búið að ganga vonum framar, þessi próf voru ekki þau erfiðustu sem ég hef tekið á ævi minni, þetta var allt saman bara mjög gleðilegt þrátt fyrir smávegis svefnleysi.

Það sem er líka gleðilegt er nýji vinur minn, mongólítinn, sem vinnur á bankaskrifstofu á efstu hæðinni í byggingunni þar sem ég fer í markaðsfræðitíma. Þetta er sá mest posh mongólíti sem ég hef á ævi minni kynnst, hann mætir til vinnu á morgnana með krúinu sínu - virðulegum hópi bankastarfsmanna, í blússandi fínum jakkafötum og leðurskóm, með gel í hári, rakspíra og allan pakkann. Við deilum oft lyftu á morgnana og spjöllum smá saman, og hann er ofsalega indæll, en er stundum of upptekinn við að tala í Blúberrýinn sinn eða skrifa skilaboð á hann.

Ég vil senda samúðarkveðjur til litla hrakfallabálksins hennar Ágústu, sem var að handleggsbrjóta sig í gær. Knús til þín, kjúklingur - láttu þér batna! Mæli með sjúkraheimsóknum til hennar fyrir þá sem eru á Íslandi.

Allavega, nú er kominn tími á kvöldsnarl Guðrúnar, sem að þessu sinni eru hindber frá La Boquería markaðnum og ískalt Sprite... Lovely!

Erfitt að kenna...

2008-03-10T19:45:00.000-07:00

Guðrún Sóley Gestsdóttir, hvenær muntu hætta að læra undir próf á næturnar?

Jafnvel í öðru landi, án kaffivélar og símabands tekst mér samt að sitja hér klukkan 4 og lesa síðustu orðin eftir Orwell fyrir Skapandi-skrifa prófið á morgun. Alnáttungur í Barcelona er nákvæmlega jafn ógeðfelldur og alnáttungur á Íslandi.

Hvar er Toby S. Herman þegar maður þarf á henni að halda? Hefði betur heimsótt hana á meðan ég var enn í MR, þetta lofar ekki góðu fyrir framtíðarháskólanám.

Góða nótt!

Gadjo

2008-03-09T06:16:00.000-07:00

Jæja, enn ein helgin að baki, þessi var alveg á topp þremur!

Í gær fór ég með Norbert af efri hæðinni í strandgöngu, sem varð svo að göngumaraþoni. Við gengum alla strandlengjuna í glampandi sól og hita, náði ágætisbeistani fyrir komandi mánuði :) Við hittum hóp af Ítölum sem voru að njóta síðustu klukkustundanna hér í Barcelona áður en þeir fóru aftur til Rómar. Ójá. Þar gat ég stært mig af eina orðinu sem orðinu sem ég kann á ítölsku fyrir utan matartengundir, þökk sé Söndru Barilli. Þið megið giska hvaða orð þetta var, heyrðist ófáum sinnum í skólastofu 6-A í fyrra.

Svo sáum við óvænt læv tónleika á ströndinni, sem var ótrúlega mikið stuð, bandið samanstóð af 7 manns, þar á meðal básúnu- klarinett- og saxófónleikara, og þau spiluðu svona balkan-stuð-dans-latínó blöndu einhverja. Við sátum þarna á ströndinni og hlustuðum og dönsuðum í einn og hálfan tíma í sólinni, þetta var yndislegt. Ég var ekkert smá hrifin af þessu bandi, hef sjaldan séð eina sveit halda uppi jafn miklu stuði, og endaði á því að kaupa mér einn disk með þeim - þið getið séð þau hér: http://www.gadjomusica.com

og heyrt í þeim hér : http://www.myspace.com/gadjomusica

Svo var enn eitt matarboðið hérna í Carrer D'Aragó í gærkvöldi, óvænt afmælispartý fyrir vinkonu hennar Laurence...
Laurance bauð upp á gourmet pizzur með ostum og hráskinku ammiNAMM, það var frábært! Fólk sat hér og borðaði og drakk og skemmti sér fram undir morgun, en ég dró mig í hlé upp úr miðnætti og reyndi að læra, sem gekk takmarkað, en bætti það upp með lærdómi í algjörum frið og ró í morgun, aðrir íbúar íbúðarinnar fóru ekki á fætur fyrr en um 3 leytið.

Jebbsa - svo er það bara ískrandi fínt páskafrí í næstu viku eftir prófin úúújeeeee! Hlakka til!

¡Hola Colombia!

2008-03-06T16:11:00.000-08:00

Í dag mætti fjórði meðleigjandinn á svæðið - kólumbíska daman. Hún er á að giska 25, 26 og ekki er hún hingað komin til að braska með kókaín, ónei, þvert á móti er hún hingað komin til að taka master í barnalækningum við Háskólann. Jätte kul! Hún sagði mér hvað hún heitir en ég bara man það ekki akkúrat núna, kem með þær fréttir ferskar hingað inn um leið og ég kemst að því... :) Hún talar þessa líka glimrandi fínu spænsku, hæga og skýra, þannig að við getum átt í frábærum samræðum um kaffi, leigusalann og þvottavélina...

Uppgötvaði eitt hverfi í viðbót í kvöld, gekk Gracia þvert og endilangt, og það olli ekki vonbrigðum. Smávegis hippabragur á því, mikið af sætum tehúsum og Fair trade búðum og veitingastaðir frá öllum heimshornum, til dæmis var þarna egypskur staður sem mér þætti gaman að prófa.

Annars eru miðannarpróf í næstu viku og mun helgin fara í að læra undir þau, þó svo að ég tími ekki að vera inni, er að hugsa um að skella mér í Parc Guell og eyða deginum í lestur þar. Það er miklu betra en að húka inni í svona þrusugóðu veðri. Þegar miðannarprófum lýkur tekur svo við stórkostlegt páskafrí með heimsókn frá mömmu... Jeij! Það verður flott að geta aðeins tjillað á fullorðinsstælunum og verið óábyrgt krakkarkrípi á ný. Þó svo að það sé bara í viku, maður getur bara höndlað þessa ellistæla í takmarkaðan tíma.

Annars er ég að skipuleggja ferðalög þessa dagana, er búin að bóka ferð með nokkrum krökkum úr skólanum til San Sebastian og Bilbao í apríl og svo er stefnan sett á París í lok apríl/maí. Villtustu draumarnir snúast svo um að komast til Andorra á skíði... Hver veit? Það er eins með heita loftslagið og ábyrgðina, maður verður að fá frí frá hvoru tveggja endrum og eins...

Snúran lætur bíða eftir sér eins og proper díva... Hlýtur að koma á morgun.

¡Finalmente!

2008-03-05T06:44:00.000-08:00

Halló halló allir! Ég get ekki útskýrt hneykslanlega fjarveru mína frá bloggskrifum síðustu daga með öðru en að það hafi einfaldlega verið svo ótrúlega gaman og mikið að gera í lífinu að ég fann ekki tíma. En nú er von á betri bloggtíð því að gleðin hefur dempast örlítið eftir að erkisnillingurinn hún Ágústa fór heim í gær. Það var yndislegt að hafa hana hér, við lékum túrista í heila viku og gerðum fáránlega margt. Til að hafa þessa færslu ekki óþægilega langa kemur hér snaggaraleg upptalning á því sem við gerðum:

* Fórum í heilsdags sveitaferð með skólanum mínum og skoðuðum ótrúlega fallega náttúru, gömul eldfjöll og fórum í fjallgöngu og hestavagnsferð.

* Löbbuðum út um alla Barcelona, Römblurnar, ströndina, Barrió Gótico, El Born og Eixample, Ágústa verslaði sér ýmsar munaðarvörur og ég verslaði mér ís.

* Tókum sælkerann á þetta og uppgötvuðum einhverja nettustu veitingastaði Barcelona.

* Fórum í Erasmus partý og Íranska afmælisveislu, hvort tveggja mjög skemmtilegt.

* Hittum Kötlu, systur Klængs, sem er með eindæmum sæt og indæl.

Ójá, kæru lesendur, þessi vika var frábær og mér þótti mjög leiðinlegt að kveðja Ágústu á flugvellinum. Þar hitti ég samt foreldra hans Magga, sem voru helhress eftir skyndihelgarferð til Barcelóna. Það var rosa gaman að spjalla við þau, þessi hjón eru jafn frábær og afsprengi þeirra.

Nú er von á myndavélasnúrunni í express pósti, Sé þessa snúru í hillingum, það verður stórkostlegt að geta loksins birt myndir á þessu bloggi, klárað miðannarverkefnið í ljósmyndun og sent vinum og vandamönnum myndir í e-maili.
Komu snúrunnar skal fagnað með kaffibolla og kannski eins og einu Bueno úr sjálfsalanum í skólanum :)

Vonandi hafa allir það gott, vil ítreka hvað mér finnst gaman að lesa allar skemmtilegu athugasemdirnar frá ykkur, Nóbels-vinir mínir.

Kys&Kram!

El Born

2008-02-20T15:22:00.000-08:00

Vá!

Ég var að koma heim úr skoðunarleiðangri með nokkrum krökkum úr skólanum í nettasta hverfi Barcelona-borgar - El Born. Ég sver að þetta er algjört himnaríki, þarna eru aragrúi af litlum götum sem hlykkjast um hverfið, fallega upplýstar, með flottustu fata- og skóbúðum sem ég hef séð, Picasso-safninu, litlum kaffihúsum, tapasbörum, cava-börum, ísbúðum og öllu milli himins og jarðar.
(fyrir tískumeðvitaða lesendur þessarar síðu þá voru þarna á hverju strái búðir sem seldu merki á borð við Henrik Vibskov, Wood Wood, Marjan Pejoski, Bernhard Wilhelm, Fred Perry ofl. ofl. (stalst til að kaupa mér einn geðveikan Wood Wood kjól, jeij!))
Hvern einasta dag í þessari borg sé ég eitthvað sem heillar mig upp úr skónum, ég get ekki lýst því hvað þessi borg er stórfengleg. Mig langar aldrei að fara héðan.

Vinsamleg tilmæli til ástkærrar fjölskyldu og vina um að flytja hingað hið snarasta...

Svo lærði ég að búa til almennilega Gazpacho súpu í dag, og þvílíkt gúmmelaði! Nú er ég komin upp á lag með að elda bæða spænska tortillu og Gazpacho, er að safna skills í að halda almennilegt spænskt matarboð þegar (ef) ég kem heim... :)

Hafið það gott, bli' lykkelig og ekki gleyma að fagna afmælisbarni dagsins: hjartaknúsaranum og textasmið aldarinnar; Tiziano Ferro. Hver getur gleymt ógleymanlegum slögurum á borð við Perdono og ... Perdono (English version)! Klassík!

Gotta love them cowboys!

2008-02-20T03:37:00.001-08:00

Hahahahaha,ahahaahaha...

Ég var að koma úr skapandi-skrifa tíma, þar sem kennarinn las upp úr Carmen eftir Georges Bizet.
Eftir fimm mínútna lestur var bekkjarfélaga mínum, Repúblíkana-Texas-krúttinu honum Brennan Peel, nóg boðið, og gekk út, yfirgengilega hneykslaður á hegðun kvenna og opinskáum kynlífslýsingum í bókinni. Hann gat ekki setið undir þessum ólifnaði stundinni lengur. Ahaha, þetta var alveg frábært.
Maður með sterka siðferðiskennd þar á ferð.

Hann ólst upp á búgarði í Texas, og foreldrar hans eiga 3 bómullarakra og hann er major í ,,Amerískum fræðum" við Southwestern háskóla. Hversu mikil steríótýpa af sjálfum sér er hægt að vera? Grillaður kjúklingur, kartöflustappa og maís í hvert mál.

Allavega, langaði bara að deila þessu skemmtilega litla atviki úr hversdagslífinu með ykkur. Gamanaðessu!

Ir en bici

2008-02-17T13:25:00.000-08:00

Önnur helgi afstaðin... Úgúlele.

Á föstudaginn fór ég í hjólatúr um Barcelona með nokkrum krökkum úr skólanum og leiðsögumanni. Þrátt fyrir að maður hafi misst nokkur kúlstig í túristabrunninn þá var ferðin algjör snilld. Vorum í rúma fjóra tíma og sáum ótrúlega margt skemmtilegt, það er klárt mál að hjólreiðar eru mjög sniðugur ferðamáti hér í borg. Meðal annars hjóluðum við eftir ströndinni hér í Barcelona, Barceloneta - og það var vægast sagt unaðslegt, breiðir göngu/og hjólastígar, hrein sandströnd, iðandi öldur og fólk var nú þegar byrjað að spila blak á ströndinni og sleikja sólina, þrátt fyrir að aðeins sé febrúar. Hlakka tremma mikið til í apríl/maí, þegar farið verður að hlýna duglega, að sögn kennarana í skólanum.

Já, skólinn, alveg rétt - nýjustu fréttir þaðan eru að ég skipti úr heimspeki yfir í ljósmyndun. Það hljómar kannski ekki eins og mjög skynsamlegt múv, en ég hugleiddi þetta vel og komst að þeirri niðurstöðu að það væri gjöfulla og sniðugra að fara í ljósmyndun en að púla í 3-4 klst á dag við lestur á heimspekipælingum á ensku með viðeigandi flóknum hugtökum og orðaforða. Eins og staðan er núna þá hefði ég þurft að taka þessar 3-4 klukkustundir af nætursvefni, og þá kaus ég heldur að flippa og fara í ljósmyndunina, en lokaverkefnið í henni er 60 mynda albúm með lit- og svarthvítum myndum sem ég hef sjálf tekið og framkallað.

Ljósmyndakennarinn er líka vel nettur, Ástrali sem hefur ferðast út um allan heim til að taka myndir, og hefur verið með sýningar í Englandi, Bandaríkjunum, Perú, Frakklandi og Þýskalandi. Gamanaðessu.

Annars er mest lítið að frétta, bara smávegis bilaður fótur, sem olli því að ég gat lítið farið út úr húsi þessa helgina, en ég er búin að fá allskyns smyrsl og læti til að lækna hann, svo að það ætti ekki að verða til vandræða. Það má segja margt slæmt um Kana, en þeir mega eiga það að þeir eru algjör samúðar-búnt, þessar elskur. Tvær amerískar stelpur úr skólanum komu hérna til mín í dag undir formerkjum sjúkraheimsóknar og elduðu fyrir mig "grilled cheese", sem var svo borið fram með svalandi kóka-kóla. Þeir eru svo samkvæmir sjálfum sér, þessir Kanar, það er alveg yndislegt.

Jæja, markaðfræðiritgerð um muninn á framboði/þjónustu/vöruúrvali í Zara og Hermés bíður. Jjibbí jeij. Öll þessi ár í Verzló sem ég fékk aldrei að njóta eru nú að koma til mín. Frábært alveg hreint.

Fyrir Landsbankastarfsmenn:

2008-02-11T03:59:00.000-08:00

-Fjandi hart að Heilsuátakið skuli vera búið, peningunum hefði auðvitað verið best eytt í þennan stól handa hverjum starfsmanni!

Pan

2008-02-10T11:31:00.000-08:00

Þriðja helgin á enda hér í Barcelona. Uppgötvanir helgarinnar:

Fös: Það er ekki öll geðveikin eins.
Lau: : Íranir kunna að skemmta sér betur en flestar þjóðir.
Sun: Það er bakarí hér sem heitir BarcelonaReykjavík. Þetta bakarí selur lífræn súrdeigsbrauð, glúten- og sykurlaus.

Og eins og proper Íslendingur í útlöndum iða ég í skinninu af tilhlökkun eftir að fara þangað og athuga hvort ég geti pantað mér grjótharðan fjölkorna speltklump á ástkæra ylhýra.

www.barcelonareykjavik.com ef þið hafið áhuga.

Makkaróní

2008-02-07T13:24:00.000-08:00

Einn íbúi hefur bæst við heimilislífið í Carrer D'Aragó 62: Belginn Laurance.
Mér til mikillar furðu var þessi Laurance kvenkyns, mér finnst eitthvað rosalega kjánalegt við að heita Lórens og vera stelpa, en svona flippi kynnist maður í útlöndum. Hún virðist algjört gull af konu, ofsalega indæl og pen. Ekta svona discreet Fransmaður, sem læðist um íbúðina og hlær lágt og hlustar á frönskudöbbað Friends í tölvunni sinni.

Í gær héldum við svo matarboð í íbúðinni okkar, ég, hún og Amir. Buðum 5 manns úr háskólanum, allt meistaranemar í verkfræði sem eru með þeim í deild. (Jebb Svenni, 5 verkfræðinemar. High five!)
Laurance eldaði makkóróní með skinku og osti, eldamennska sem átti skilið minnst tvær Michelin stjörnur, slíkur var standardinn. Skemmtileg upplifun fyrir raungreinablinda manneskju á borð við sjálfa mig að eyða kvöldstund með 5 verkfræðinemum frá Mexíkó, Þýskalandi, Tyrklandi, Portúgal (2), Íran og Belgíu, og tala spænsku allt kvöldið og langt fram á nótt. Skemmti mér frábærlega, þetta var snilldarboð og skal endurtakast um helgina hjá Portúgalanum.

Komst að því að bæði The Hives OG Radiohead eru að fara að halda tónleika hér á komandi mánuðum, hversu nett er það? Lórens ætlar að komast að því hvar við getum fengið miða. Schnilld!

Fyrstu tveir vinnudagarnir voru mjög skemmtilegir, fólkið á skrifstofunni er mjög vingjarnlegt og margir húmoristar að vinna þarna, sem ég kann vel að meta. Maður hatar ekki vinnustaðagrínið. Nú er mest verið að setja mig inn í hlutina og kenna mér á netforritið þeirra ofl ofl. Þýddi reyndar eina fasteignaauglýsingu yfir á dönsku, that was a first. :D

Úff, ég er alveg dottin í "Bora-í-nefið" bloggstílinn hérna. Verð að hætta þessum upptalningum og langdregnu lýsingum á hversdagslífi. Þetta gengur ekki.
Er hér með komin í átak, blogga stutt og hnitmiðað, no nonsense from now on.

Takk!

Bless!

(P.S. vil þakka erkisnillingunum hjá Landsbanka Íslands sem eru búin að kommenta hér í kommentakerfinu eins og enginn sé morgundagurinn, mér hlýnar um hjartarætur við að lesa allar þessar frábæru athugasemdir.)

Workin' away...

2008-02-05T11:46:00.000-08:00

Jæja, nú get ég sagt frá svolitlu sem síðustu dagar hafa að stóru leyti snúist um...
Í fyrsta Alþjóðleg-markaðsfræði tímanum sagði kennarinn okkur að hann hygðist bjóða einum einstaklingi úr hópi nemenda sinna borgaða lærlingsstöðu við fyrirtækið sitt á meðan á dvölinni hér í Barcelona stendur. Hann sagði svo áhugasömum að senda inn ferilskrá. Að gamni fór ég heim og þýddi gamla góða sívíið yfir á ensku og mætti með það í næsta tíma. Ég hafði afar litlar væntingar gagnvart þessu gríni og þær urðu að engu þegar sætisfélagi minn í tíma, Lori Higginbotham sagði mér að þetta væri áreiðanlega bara fyrir amerísku nemendurna. (99% bekkjarins). En viti menn, Grussan var ein af 8 sem komst í viðtal. Eins og flestir vita finnst mér fátt jafn skemmtilegt og að mæta í starfsviðtöl, (:S) sérstaklega eins og þetta, klukkutíma löng grillun um tungumálakunnáttu mína, starfsreynslu og áhugamál. En allavega, heppnin var með mér því að áðan var hringt í mig og mér boðin vinnan :D Jeij! Þetta er semsagt eitthvað svona branch út frá aðalbankanum hérna í Barcelona, fasteignafyrirtæki sem á um 100 íbúðir í borginni og er sífellt að kaupa og selja íbúðir og leigja út í skammtímaleigu til útlendinga. Mitt hlutverk verður að vinna að markaðáætlun fyrirtæksins fyrir árin 2008 - 09 og líka að vinna beisikklí sem fasteignasali, þ.e.a.s. ferðast með útlendinga (hugsanlega leigjendur) um Barcelona, sýna þeim íbúðirnar, kynna þá fyrir umhverfinu ofl ofl. Eins og lesendur sjá er smávegis ofmat á hæfni minni í gangi hjá stjórnendum þessa fyrirtækis en ég ætla bara að reyna að gera mitt besta, þetta yrði ekki í fyrsta skipti sem ég fæ vinnu sem ég á tæplega skilið :)
Eníveis, vildi bara deila þessu með ykkur - ég er í svo húrrandi góðu skapi yfir þessu! Fæ að hitta fullt af skemmtilegu fólki og æfa tungumálakunnáttuna á hundrað! Gotta love it!

Mañana bañana

2008-02-03T13:20:00.000-08:00

Lífið er smám saman að komast í fastar skorður hér í Barcelona.

Ég er í sjöunda himni með allt í skólanum, kennararnir eru frábærir og fögin áhugaverð.
Spænskuna kennir hin afar smágerða Natalia frá Sevilla. Hún er eins og lítil hvellhetta, pínkulítil en full af orku, og kennir spænsku eins og djöfullinn sé á hælunum á henni. Sem er akkúrat það sem ég þarf á að halda.
Markaðsfræðina kennir erkitöffarinn og lífskúnstnerinn Eduardo , sem er ófeiminn við að deila með okkur hversu successful og mikilvægur hann er. Hann á eitt stærsta fasteignafyrirtækið á Spáni, sem hefur fengið umfjöllun í Times New York, Fortune, ofl. ofl. Við munum rannsaka til hlítar markaðsfræðina á bak við fyrirtækin IKEA, NOKIA, Zara, Ryanair og Lenovo. Hljómar mjög spennandi, sérstaklega þar sem tvö af þessum fyrirtækjum eru skandínavísk og ég þekki þau nokkuð vel. Úje, gaman gaman.

Um helgina var carnival hér á Spáni, og í tilefni af því vaknaði ég eldsnemma í gærmorgun og fór með Könunum Lori, Ryan, Brittany og Norbert (hahaha, ég veit) til strandarinnar til að fylgjast með þúsundum Spánverja (aðallega klæðskiptinga) spóka sig í litríkum búningum. Gay Pride hefði fölnað við hliðina á þessu húllumhæi. Skemmti mér stórvel.
Nú hefði verið gaman að láta myndir fylgja með færslunni, og þó fyrr hefði verið, en þannig er mál með vexti, kæru lesendur, að fyrir örlítil, smávegis pínu-mistök, gleymdi ég snúrunni sem tengir myndavélina við tölvuna, þannig að ég get ekki fært myndir yfir. En ég kippi þessu í lag einhvern veginn.

Heyrðu, haldiði ekki að snillingurinn hún Ágústa vinkona sé búin að panta sér flug hingað þann 25. febrúar! Er svo ótrúlega spennt að sjá hana og sýna henni alla æðislegu staðina sem ég hef uppgötvað í borginni. Mæli með því að aðrir fari að hennar fordæmi, það er ekki alltaf sem ykkur býðst FRÍ gisting OG frí leiðsögn um flottustu borg Evrópu... Haaaa, koma svo! Allir í heimsókn til Grussu sinnar!

Jebbah

2008-01-27T14:00:00.002-08:00

Fyrirgefið bloggleysið, kæru lesendur! Þetta er aðeins tímafrekara en ég bjóst við, þetta Búa-í-útlöndum grín.

Mikið hefur verið brallað síðustu daga, stöðupróf í spænsku sem fór glimrandi - prik í kennarakladdann til Iðunnar og Sigríðar Ragnars. Ég var sett í ,,advanced" hóp með 8 öðrum, og fyrsti tíminn er á morgun, mánudag.
Svo fór ég í dagsferð til fjallahéraðsins Montserrat sem var alveg magnað. Þar fórum við í göngu um fjöllin og hlustuðum svo á 60 manna drengjakór syngja fyrir okkur þessa líka prýðilegu helgisöngva á latínu. Gaman að sjá litlu krílin, þau vita ekki hvað bíður þeirra ef þau voga sér að kynþroskast.

Gaman er að segja frá því að það sem áttu að verða herbergis (íbúðar-) félagar mínir, Daninn indæli og Belginn, blönduðust saman á undarlegan hátt og birtust mér í formi indæls, 26 ára gamals Írana. Ég bý semsagt með honum og engum öðrum, hinir eru farnir heim. Mjög áhugavert kombó, ég og þessi Írani, hann talar verulega bjagaða ensku, en elskar að baka eplapæ og læra verkfræði. Í Japan. Hingað er hann hins vegar kominn til að læra spænsku og að dansa salsa.

Allavega, á milli þess sem ég mingla við Kanana og Íranann geng ég götur og brosi eins og þrolli, því að þessi borg er mergjaðasti staður í heimi. Ég get ekki lýst því hvað allt er frábært hér, andrúmsloftið, mannfjöldinn, tungumálið, kaffihúsin, umhverfið... allt! Ég gæti búið hér til eilífðar. (ef ekki væri fyrir allt fólkið sem ég elska á Íslandi).

Allavega, vonandi eru allir ískrandi hamingjusamir og hressir í slyddunni.

Hasta luego!

Veió veió!

2008-01-24T02:05:00.000-08:00

ÉG ELSKA LÍFIÐ! Ég sit hér í nýju íbúðinni minni og hún er frábær! Er í risastóru herbergi með svalir, og íbúðin er mjög falleg og björt. Jeij! Ég er víst með einum Belga og DANA í herbergi, en þau eru ekki heima. Þeir sem þekkja mig vita að fátt gleður mig jafn mikið og að umgangast Dani og heyra dönsku talaða þannig að ég er í sjöunda himni. Svo er ég komin með týnda farangurinn og allt.

Nú spyrja skörpu lesendur þessarar síðu sig hvernig ég get verið að bogga hér í því sem átti að vera internet-laus íbúð! En ónei, hér er snar-internet sem virkar svona líka glimrandi.

Vildi bara koma með smá jibbí-fréttir.

Kem svo væntanlega með frekari lýsingar í kvöld þegar ég er búin að hitta Belgann og Danann. Afar spennandi.

Mætt

2008-01-24T00:21:00.000-08:00

Jæja, eftir hrakfallaferð lífs míns er ég loksins komin til Barcelona. Er núna á hótelherbergi í miðri borginni, og í dag verður farið með mig í íbúðina mína á "kampusnum". Gaman gaman. Spánverjakrúttunum tókst að týna farangrinum mínum, með öllum 33 þúsund króna yfirvigtarkílóunum mínum. High five, Aerupuerto de Barcelona!

Er annars í nettu kúltúrsjokki yfir öllum Ameríkönunum sem eru hér, þetta er yndislegt fólk en rosalega orkumikið og finnst allt frá "Júróp" vera "febjúlös" og "gordjöss". Ég ætla að tileinka mér þessa últra-jákvæðni áður en ég kem heim.

Jæja, nú verð ég að hlaupa, blogga meira seinna. Ójá.

Heyrðu, Björn Ingi bara hættur í borginni! Farinn í fýlu! Sjitt hvað maður er vel með á nótunum hérna úti á Hlíðarenda. Gotta love mbl.is.

Uff...

2008-01-17T16:38:00.000-08:00

Fyrir þá fáu sem ekki vita er ég, Guðrún Sóley, enn á Íslandi. Þökk sé hinni stórkostlegu Lauru Burkett, vinkonu minni hjá útlendingadeild UB, þá fór ég ekki þann 15, heldur mun ég ekki yfirgefa klakann fyrr en næsta miðvikudag. Þessir Spánverjar eru svo asskoti flippaðir að þeir eru ekkert að veita leyfi fyrir nýjum stúdentaíbúðum fyrr talsvert seinna en samið var um, þannig að ég fæ að horfa á Deitæm TV og strauja í fáeina daga í viðbót. Reyndar veitir mér svosem ekki af undirbúningstímanum, en samt, pínu antíklímax að vera ekki farin enn, auk þess sem ég hefði vel getað unnið pínuponsu lengur.

En ég LOFA að fara næsta miðvikudag, folks. Engar áhyggjur.

Ég er búin að setja inn þrjú ný myndaalbúm - Jafningjafræðslan og afmælið mitt '06 og frá busadeginum í 6. bekk. Húrra fyrir því, klappklapp og jibbíjei.

Til næste gang, kys og kram.

Oberinspektor...

2008-01-14T17:18:00.000-08:00

Ein af sálgreiningum Magnúsar Arnar góðvinar míns á sjálfum sér, er að hann þjáist af aðskilnaðarkviða á háu stigi. Lýsir þetta sér í erfiðleikum og kvíða tengdum kveðjustundum og ótta við að þurfa að slíta tilfinningaleg tengsl.

Ég er ekki frá því að sama pest hrjái mig.

Ég man eftir gráti og gnístran tanna í hvert skipti sem ég skipti um skóla, alltaf þegar ég fór heim úr sumarbúðum og í lok allra þeirra fjölda námskeiða og tómstunda sem ég hef stundað í gegnum tíðina. Ég á semsagt mjög erfitt með að sætta mig við breytingu á aðstæðum eða að þurfa að kveðja fólk og aðstæður.

Nýlegasta dæmið um þetta voru svo vinnulok mín um daginn. Ég var í frábærri vinnu í röska 7 mánuði og þurfti skiljanlega að hætta til þess að geta farið til Barcelona. (glöggir lesendur átta sig á að þetta tvennt hefði tæplega getað gengið saman). Þrátt fyrir að hafa komið mér upp afar sannfærandi skrifstofukonu-fronti, svartklædd og kaffidrekkandi, náðu tilfinningarnar að yfirgnæva stáldömuframkomuna þennan síðasta dag. Ég var vægast sagt miður mín þegar ég gekk út og þurft Halla Oddný vinkona mín og erkihuggari að beita kröftum sínum alla leiðina úr vinnunni og á Sinfóníutónleikana hjá Arngunni, sem voru um kvöldið.

Það er nokkuð ljóst að eitthvað verður að gera í þessu.

Stórviðburðurinn í Háskólabíói stóð fyllilega undir væntingum. Glæsipían, hæfileikaboltinn og æskuvinkona mín, Arngunnur Árnadóttir, spilaði þarna eins og enginn væri morgundagurinn. Við Halla fylgdumst með eins og tvær stoltar mæður, klöppuðum og borðuðum súkkulaði. Oft hef ég verið stolt af Arngunni, en sjaldan jafn mikið og þarna á fimmtudagskvöldið.

HÚRRA FYRIR ARNGUNNI!

Allavega, vonandi fyrirgefa lesendur tilfinningavælið í þessari færslu, þetta skal ekki endurtaka sig. Ég er að vinna í þessu, og verð vonandi bráðlega eins og fyrirmynd mín í þessum efnum, nefninlega lögreglumaðurinn geðþekki, Derrick. Ekkert getur komið honum úr jafnvægi, ísköld ró hans og fullkomin yfirvegun í erfiðustu aðstæðum ættu að vera hverjum manni innblástur. Ójá.

Myndagaman

2008-01-07T16:24:00.001-08:00

Til að launa dyggum lesendum þessarar síðu tryggðina og stuðninginn í gegnum árin hef ég ákveðið að stofna myndasíðu.

Ójá, það er kominn tími til að bomba þessum hundruðum mynda út í sýberspeis - engin miskunn, ekkert einkalíf. Þarna má sjá myndir af sveittum litlum gríslingum í sólbaði, litlum villisvínum í sveitaferð og uppáhaldsgöltunum mínum í partýum og á böllum.

Ég vil þakka Gunni Eriksdóttur og Guðrúnu Rós Árnadóttur kærlega fyrir lánið á myndum! Ég bað þær góðfúslega um leyfi, sem þær veittu án nokkurra vandkvæða, enda gull af konum þar á ferð. Þúsund þakkir, hunangsbökur!

Myndirnar má finna hér eða, fyrir flippaða fólkið - á hlekknum ,,myndir" hér til hægri.

Laugardagur

2008-01-05T06:34:00.000-08:00

Til að fagna þessari fyrstu bloggfærslu lífs míns hef ég ákveðið að fá mér kaffibolla.

Til hamingju ég!